صاحبان دلهای حساس نمی میرند بی هنگام ناپدید می شوند....

ز آن نامه ای که دادی و زان شکوه های تلخ

بندی دگر دوباره بپایم نیفکند

خسته و افسرده و زار

سوی منزلگه ویرانه خویش

به خدا

میبرم از شهر شما

دل شوریده و دیوانه خویش

هرگز از دوري اين راه مگو

و از اين فاصله ها که ميان من و توست

و هر آنگه که دلت تنگ من است

 بهترين شعر مرا قاب کن

و پشت نگاهت بگذار

تا که تنهايي ات از ديدن من جا بخورد

و بداند که دل من با توست

 و همين نزديکي است.

آری...آری

او که مرا عاشق بود روزی

رفت

و مرا به دست حادثه ها سپرد

نیرنگها در انتظار من است و من ناتوانتر از منم!

رفت تا ناتوانی مرا ببیند و از دور دورها بر من خنده زند...

(خود میدانم که زمان این حرفها دیگر به سر شده است...)

مهمان قلبت بودم یادت هست؟

عـــــــزیــزتــرین کست بودم یادت هست؟

عاشــــقم بودی یادت هست؟

حال چی؟

حال تنها خاطره ی مرده ای در دور دورهای ذهن تو گشته ام

که مرا در بی بهاترین نقطه ی زمانه ات جا داده ای...

***

چه ساده من و قلبم به بازی گرفته شد

و چه آسان نیلوفرها جای مریم ها را پر میکنند

خود خوب میدانم که دیگر مهم نیست که نیلوفر برایت بخندد یا مریم!

***

آری فراموش شدن اندوه کمی نیست

ثانیه هایم مرگ عشق را در میابند

ولی هنوز هم منتظرند

و آرام آرام جلو میروند

شاید که دوباره بازگردد

شادی را به آنها بازگرداند

***

خنده هایش را میبینم

چه ساده میاندیشیدم که یک عمر با خنده هایش زنگی خواهم کرد

همیشه دوست داشتم بخندد

ولی در این زمان اندوه این خنده های اوست که اشک مرا جاری میکند

اطرافیان میگویند او را مرده بپندار!!

آخر ای بی خردان خود بگویید چگونه سازنده ی زیباترین لحظات عمرم را با نیستی پیوند دهم؟؟

مرا به قصر آینه ها برد و من ِ من را به من نمایان ساخت

آری به چشم او زیباترین بودم

و عاشـــــــق آن چند لحظه دیدار من بود

حال آخر چه شد او را ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

او که فقط دعاکننده ی نیک بختی من بود

چرا اینک فقط بهر مرگ من در سجاده سر فرو می آرد

.

.

.

.

مرا مهلت ده

فقط ۱بار دیگر

دوستت دارم را

در گوش تو زمزمه کنم

آن

 مهربانتر از عشق

 مــــــرا

 به 

سیلاب اشک

سپرد

و خـــــــــــود

همسفر خاطره ها گشت

 و رفـــــــــت

......

باز هم تنهایی و انس با خاطره ها

جدایی و جدایی و جدایی

آری آری ،

مهـــــــربان یــارم

از فاصله های دور

با قطــــار عشـــق

به دیدار من آمد

....

حتی یک نفر هم به شوق این دیدار پایکوبی نکرد

کاش ثانیه ها همان جا توقف میکردند و به شادباش این عشق هلهله سر میدادند

اخر قصه ی ما به سه قطره اشک ختم شد

آخــــرین قطره های امـــــید او

در مژگان نمناک سر شار از عشـــقش پیــدا بود

و اولین دیدار ما آخرین دیدار ما گشت امان از این روزگار

کاش زمین مرا میبلعید تا اندوهی را متولد نمیکردم

کاش میمردم و عشق او را نمیکشتم

.

کاش لحظه های من هیچ گاه بی تو بودن را تجربه نمیکرد ...

با تپش هاي قلب عاشقم نام تو را فرياد مي زنم ، تو که لحظه هايم بيمار با

تو بودن است

و خاطراتم خط خطی دستان توست

اما نيستي در برم تا که دواي درد بي درمان من باشي

زندگی چیست ؟

خون دل خوردن ... زیر دیوار آرزو مردن ...

خنجري خواهم ساخت

و به سينه ي گرم عشق خواهم زد .

عشـــــــــــــق را خـــــواهـــــم کشـــــــت

 تا که هيچـــــکس بعد از من  اسيـــر زندانش نشــــود...

***

مرا شاد دلي بود اندر ميان ...

ليک

حال تنها فرياد بي حاصلي ست  ...

اندوه بي مايه اي ست ...

با رفتن تو 

از دست داده ام

 هر چه شادي که با دستان مهربانت به من هديه داده بودي.

دلکم گاه و بي گاه بهانه ها سر ميکند.

تو رفتي و ....

و من از قطار محبت جا مانده ام .

با تپشهاي قلب عاشقم نام تو را فرياد ميزنم

تو که لحظه هايم بيمار با تو بودن است

 اما نیستی در برم تا که دوای درد بی درمان من باشی

حتي اندکي جاي براي من و عشق من ميان خاطراتت باقي نگذاشتي

دوستت دارم

باز سجاده ي من.......رنگ چشمان تو شد.......مهر و تسبيح دلم........مثل دستان تو شد

باز هم شبهاي من........بوي باران مي دهد.......بوي نمناك زمين......در بهاران مي دهد








باز از اين پنجره .......شعر هايم مي روند.......گريه هايم مي رسند........خنده هايم مي روند

باز از روي درخت........مرغ عشقم مي پرد........آتش عشقت مرا ........تا كجا ها مي برد

باز قلبم مي تپد.......خسته حال بي نفس......مي زند فرياد كه.......خسته ام از اين قفس

باز شمعي مي شوم.......تا بسوزم جان و تن.........اشكهايم مي چكد.......به دل و دامان من

من كه رسوايت شدم......مي نويسم بر درخت......مي نويسم بر هوا.....يا به روي سنگ سخت
 
مينويسم از غمت.........شمع و پروانه شدم.........چند روزي مي شود.........باز ديوانه شدم

نمی شود که تو باشی و من عاشق تو نباشم

نمیشود که من باشم و چشم انتظار تو نباشم

نمی شود که دل باشد و آنجا سرای تو نباشد

نمیشود که ما باشیم و برای همدیگر نباشیم

دوستت دارم

و تاوانش هم هر چه باشد می پردازم

من هرگز غم های بزرگ دلم را با شادماني های کوچک مردم عوض نخواهم کرد ؛ و هرگز

نمي گذارم اشکهايی که غم از دلم بيرون ميکشد و بر گونه هايم جاری ميسازد به خنده بدل

شوند .

ای کاش زندگيم برای هميشه اشکی و لبخندی باقی بماند . اشکهايی که قلبم را ميشويند و رازهای

زندگی ام را برايم آشکار می کنند ؛ لبخندی که مرا به همنوعان نزديکترم ميسازد .

دوست دارم گرسنهء هميشگی عشق بمانم ... دوست دارم هميشه عاشق باشم ... نه فقط امروز و

فردا .

برای من آه عشاق دل انگيزتر از اهنگ سه تارم است .

عشق من عاشقم باش

امروز پاي ثانيه ها درد مي كند

آرام مي روند ، آرام تر از ديروز

و گاه پشت ساعت هاي غم مي ايستند . . .

با اين ثانيه هاي خسته ، كي به تو مي رسم ...؟؟؟

من منتظر مهرت ميمانم...انتظاري سرد...

انتظاري بي انتها     

شکستن يک قلب چقدر توان ميخواهد ؟؟؟

آيا دستان کوچکم آنقدر توانمند هستند ؟؟؟

درياي آرزوهايم هنوز پر موج است...

به دیدارم بیا ...

 ....

و من در اولین بازی زندگیم ... باختم ... باختم ... باختم

روح من تازيانه ها ميخورد

  به گناهي که انرا عشق نام نهادند  

و اينک عشــق در اتاق تنهاســـت

 به انتـــــــظار تـــوســـت    

تو نمي آيي و او در آغوش تنهايي

خميازه ميكشد وپير مي شود...

حرفهای ناگفته ام را برای که بگویم ؟؟

تو ؟؟؟؟؟؟؟.....

تو را به خدا ای قلــــب من

عشقت را اسرار خویش دان

وآنرا از دیگران پنــهان دار

تا سرنوشتی نیکوتر بیابی

< جبران خلیل جبران >

دستانم بوی رسیدن میدهند ...   

من به غمگيني خود معتادم

من در کنار تو ؛ در اوج خوشبختي

باز هم قصهء غم ميسازم...

برایم از عشق بگو

به

چـــه

جرمـــی

 زندانـــــی

 قـلـــــــــــــب

 تــــــــــــــــــــــو

شــــــــــدم ؟ ؟ ؟ ؟ ؟

.

.

.

 عشق داند ...

اینک

اگر اندک اندک دوستم نداشته باشی

من نیز تو را از دل می برم اندک اندک .

اگر یکباره

فراموشم کنی

در پی من نگرد

زیرا پیش از تو فراموشت کرده ام .

اگر سر آن داشته باشی

که مرا در ساحل قلبم

آنجا که ریشه در ان دوانیده ام رها کنی ،

به یاد داشته باش

یک روز ، در یک لحظه ئی

دستهایم را بلند خواهم کرد

ریشه هایم را به دوش خواهم کشید

در جستجوی زمینی دیگر .

اما

 اگر روزی

ساعتی

احساس کنی که حلاوت جاودانی ات

برای من ساخته اند ،

اگر روزی گلی

بر لبانت بروید در جستجوی من

آه عشق من ،

در من تمامی شعله ها زبانه خواهد کشید .

زیرا در درون من نه چیزی فسرده است و نه چیزی خاموش شده است .

این تو هستی که شعله ی عشق را در نهاد من جاودانه میسازی یا که به خاکستری بی جان بدل میسازی .

****

بالهای شکسته ام را ترمیم کن تا بتوانم بسوی تو بازگردم .

در را می شکنی

درون زندگی ام می ایی

میایی تا در روحم زندگی کنی

ولی من نــمی توانم با تو ســر کنـم

و... هــمـچــون رود میـــــل به رفتن دارم

مـی خواهم بروم و از تو و عشقت فاصله بگیرم

بگذار بروم شاید در جدایی از تو به عشقـت پی ببرم

بگـــذار بروم اگر همـچـنان در انتظار بودی مطمئن باش که

بـازخواهم گشت و تو را در اغــــــوش خواهم کشــــید . . . . . .

یک وجب مهربانی میخواهم ... برایم بیاور

  .

در روز هجر

هر چه گنه میکنی

بکن !!

مجرم منم که قصد گناه تو گشته ام ...

 .

عشق اسير هوس ،عاطفه نيمه جان ،محبت بي بها !!

اين حرفـــها دگــــر چـــه فايـــده اي دارد ؟؟؟؟؟

 مهم آنست که من ميخواهم بروم !!

ميخواهم بروم ............

ميروم جايي که بيش از تو مرا دوست بدارند

جايي که بيش از تو برايم اشک بريزند

و تنگتر مرا در آغوش کشنـد

آنجا که مرغهاي ارزويم از قفس رهايي يابند

ميروم انجا که عـشـــــــــق مـــــــرا پاســخي باشد

نگاه مرا ارزشي باشد

  قلــب مرا تپشي باشد

******

بوديم و کس پاس نميداشت که هستيم

باشد که نباشيم و بدانند که بوديم

دلم برات تنگ شد چي کار کنم ؟؟

کودکــــــــــــی ، که آمدن تــــــو ، آنرا متـــــــــــــولد کرد

اینک

با رفتن تو آن کودک شاد به دوزخ نشینی پوچ بدل شده است

من مدتــهاسـت که دوزخ نشــــــین شـده ام

از آن زمان که کالبد فاقد روحت کنارم بود

و روح تشنه ی هوست در انتظار دیگری!!

بعد از تو چه کسی به سراغم میآید و پازل درهم قلب شکسته ام را نظمی میدهد؟

این منم که اولین بـــــازی زندگی ام را با شکســـــــت آغاز کردم

سرشارازاشتیاق بودم، مرا چه شد؟ چرا تهی گشتم ؟

با دلی سرشار از اغماض میگویم که :

هنوز هم دوســــــتت دارم

...

.